شماره سه در باب مکتب چیزیسم شاخه حذف به قرینه تحمل
درباره سایت
آخرین مطالب
- آباد از خرابی ما ملک بی غمیست.
- آنجا که خانه مان است - از ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴
- گسستگی
- تموم شد.
- "من بی تو سرگردان، من بی تو حیرانم ... شرحی ز گیسویت، حال پریشانم"
- "آنجا که خانه مان است"
- ما خاکستریهای مهاجر خارج از کتگوریهای تیپیکال عالم.
- ما آزمودهایم بزرگانِ شهر را، از مِهترش پناه میاور به کِهترش...
- ماهی و گربه
- گشنگان را چو طلب ببود و قوت نبود...
امکانات وب
از برون خسته یاریم و درون رسته یار
لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: شنبه 30 آذر 1398 ساعت: 23:00
برای شخصی مانند من که کمترین میزان تبحر در دلداری, دادن را هم ندارد، بزرگترین لطف به دیگران، القای متواضعانه و تدریجی حقیقت است. بی هیچ منطقی صرف اینکه بگویی فلان ماجرا اتفاق افتاده و در همین لحظه ای
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: شنبه 9 آذر 1398 ساعت: 15:30
در مورد کوهورت هایی صحبت میکردیم که برای آزمایش تاثیر مصرف یک سری اقلام غذایی بر یک سری افراد کم درآمد، اون ماده غذایی رو برای مدت محدودی در اختیار این افراد قرار داده و بعد از پایان پیش آزمون و پس آز
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: شنبه 9 آذر 1398 ساعت: 15:30
من به پاییز, حساسیت دارم. به بهار هم. فکر میکنم پاییز, چرا. و دلیلی برایش پیدا نمیکنم. یک چیزی است که صرفا هست. و برای همین هم در جیب اکثر لباس های زمستانیم به جای اسکناس و سکه، دستمال کاغذی پیدا میشود
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: شنبه 9 آذر 1398 ساعت: 15:30
به آدم میگویند حالا این بار سفر نرود نمیمیرد. یا میگویند حالا در این رستوارنی که هزینه یک لیوان آبش قد خون پدر صدام است، غذا نخورد نمیمیرد. یا میگویندحالا این لباسی که دو هفته است از پشت شیشه مغازه چش
برچسب: نویسنده: مهراد مرادیان تاريخ: شنبه 9 آذر 1398 ساعت: 15:30